شهر سبز

انسان ذاتا موجودی طبیعت دوست و طالب زیبایی های میحطی بوده است، استفاده از گیاهان و فضای سبز در مجاورت زندگی
امری با دیرینه ای با قدمت بسیار دارد. شاید بتوان گفت نخستین نمونه فضای سبز عمودی به حدود 600 سال قبل از میلاد
در باغهای معلق بابل بر میگردد. این باغ متشکل از ساختمانهای چند طبقه بود و در هر طبقه گیاهان مختلفی کاشته شده بود
و به خصوص با کاشتن گیاهان آویز در لبه آن را به مکانی جالب تبدیل کرده بود. همچنین ایده ایجاد باغچه روی سقف و
کشت بر روی آن توسط ایرانیها در 2500 سال پیش و بر روی بام زیگوراتها به کار گرفته شده است.
حدود 2000 سال پیش نیز در منطقه مدیترانه قصرها پوشیده از درختان مو بود که در واقع ابتدایی ترین فرم باغهای سبز
عمودی بود.

شهرهای بزرگ کنونی دارای بافت عمودی و بلند مرتبه هستند و کمبود زمین و قیمت بالای آن در شهرها ایجاد فضای
سبز شهری را با مشکلات مواجه کرده است، شهرها همچنین با معضلات هوای آلوده، آلودگی صوتی، بیماری های
جسمی ، روحی و روانی و غیره مواجه هستند، برای حل این مشکلات بهترین گزینه، احداث دیوار سبز بر روی بام و نمای
ساختمان های جدید و در نظر گرفتن بار اضافی و جزییات اجرایی آن در طراحی و محاسبات اولیه است.
امروزه استفاده از ظرفیت نمای ساختمان و بام ها برای ایجاد فضای سبز، همگام با جامعه جهانی سیر رو به رشدی داشته
است. بام و دیوار سبز از لحاظ تامین زیبایی و مسایل اجتماعی، محیط زیستی، اقتصادی و ابتکار عمل در برنامه ریزی شهری
میتوانند راهکار مناسبی برای حل کمبود فضای سبز کلانشهرها و خلاقیت لازم برای رسیدن به شهرهای سبز را فراهم کند و
همچنین شرایط زندگی با هوای پاکیزه و شهرهای زیبا را فراهم میکند.

جامعه شهری امروزه از سویی با رشد کالبدی و جمعیتی و از دیگر سو با دشوار شدن شرایط اقتصادی، در تمامی سطوح در
معرض بحران های مختلفی قرار دارد، برای نائل آمدن بر این مشکلات لازم است تدابیر خاصی ضمن جبران هزینه ها و کاهش
مصرف، باید برای جوامع محیطی مطبوع و پاک را فراهم آورد. باتوجه به خصوصیات بام و دیوار سبز این روش می تواند تا
حدود بسیار زیادی این مسایل را پوشش دهد و در جهت ارتقای زندگی در محیطهای امروزی مفید واقع شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *